Schaaktoernooi SIO
Op zaterdag 8 november nam ik in ‘s-Gravenzande deel aan het door schaakvereniging SIO (Schaken Is Ontwikkelen) georganiseerde rapidtoernooi. Dit is een zogenaamd rapidtoernooi waarin partijen worden gespeeld met een versneld tempo. In dit geval bedroeg de bedenktijd 20 minuten per persoon per partij. Dit maakt het mogelijk op xe9xe9n dag een behoorlijk aantal partijen te spelen.
Het toernooi begon om 10.00 uur. Ik stond iets voor 9.00 uur bij het nieuwe busknooppunt bij het ziekenhuis Leyenburg te wachten op bus 35 die me naar ‘s-Gravenzande zou vervoeren. Bij de bushalte trof ik clubgenoot Harry aan die ook aan het toernooi deelnam. Na 20 minuten met de bus kwamen we omstreeks kwart over negen in ‘s-Gravenzande. Het clublokaal van SIO was snel gevonden. Snel het inschrijfgeld betaald en een kopje koffie gedronken. Op de deelnemerslijst zagen we dat er 88 deelnemers waren. De schakers waren ingedeeld in 11 groepen van 8. Iedere schaker speelde zeven partijen. Er waren vier prijzen per groep. Aan de bar troffen we nog twee clubgenoten van HSV (Haagse Schaakvereniging) aan. Ruud en Jacques waren samen met de auto gekomen. Ook clubgenoot Jim was naar ‘s-Gravenzande gekomen. Hij had zich niet van tevoren ingeschreven, maar hoopte dat deelnemers zich zouden afmelden, zodat hij alsnog zou kunnen meespelen. Maar wat nog nooit eerder voorgekomen was gebeurde: alle 88 deelnemers die zich opgegeven hadden waren aanwezig! Dat was jammer voor Jim, want hij kon nu onverrichter zake naar huis.
Ik was ingedeeld in groep vijf met allemaal spelers van ongeveer dezelfde speelsterkte. In de eerste twee ronden had ik last van een koude start. In de eerste partij liet ik volkomen onnodig toe dat mijn tegenstander met twee torens op de zevende rij kwam. In de tweede partij zag ik een paardvork over het hoofd waardoor ik mijn dame verloor. Na twee nullen was ik op achtervolgen aangewezen. Dat lukte aardig, want van mijn volgende vier partijen wist ik er drie te winnen. Ik had dus een score van drie punten uit zes partijen. In de slotronde trof ik een tegenstander die vier punten had. Bij winst zou ik op de derde plaats eindigen. Weliswaar met evenveel punten als mijn tegenstander, maar bij gelijk eindigen beslist het onderlinge resultaat. Het kwam precies uit zoals ik gehoopt had. Ik kreeg een pion op de zesde rij. Die bezorgde mijn tegenstander zoveel hoofdbrekens dat hij in tijdnood fout op fout begon te stapelen. Ik won dus en eindigde met vier punten uit zeven partijen op de derde plaats, wat me een fles wijn opleverde. Clubgenoten Jacques en Harry speelden beiden in groep zeven. Ook zij vielen in de prijzen. Ik meen dat Jacques derde werd en Harry vierde. De uitslagen staan nog niet op internet, dus ik moet een slag om mijn arm houden. Ruud scoorde in groep acht 50% maar viel daarmee niet prijzen.
Winnaar van groep xe9xe9n en daarmee toernooiwinnaar werd de lokale crack en internationale meester Jan Willem de Jong. Vanwege het grote krachtsverschil met de andere deelnemers kreeg hij slechts tien minuten bedenktijd en zijn tegenstanders dertig minuten. Ondanks deze handicap won hij zes partijen en speelde xe9xe9n partij remise. De speler tegen wie hij remise speelde won eveneens zijn overige partijen. Een barrage over twee snelschaakpartijen met vijf minuten bedenktijd was noodzakelijk. Jan Willem won en verdedigde daardoor met zijn succes zijn titel.
